Omnibusy zasilane energią elektryczną zdobywają aprobatę w wielu metropoliach, gdzie władze zmierzają do poprawy jakości powietrza. Bryki te nie emitują gazów wydechowych w miejscu użytkowania, dzięki czemu arterie stają się cichsze, a przechodnie odczuwają zredukowany niedogodność związany z wrzawą silników spalinowych. Szoferzy chwalą płynność jazdy i brak wibracji, które współistnieją konwencjonalnym napędom.
Ładowanie baterii odbywa się najczęściej w porze nocnej, gdy zapotrzebowanie na moc w systemie elektroenergetycznym jest niższe. Wybrane zajezdnie wyposażone są w panele słoneczne, które wspomagają czynność uzupełniania rezerwy prądu. Inne rozwiązania przewidują zasilanie szybkie na przystankach końcowych, gdzie autobus uzupełnia moc w okresie krótkiego przerwy między przejazdami.
Cena eksploatacji bateryjnego autobusu bywa mniejszy niż spalinowego odpowiednika, ponieważ motor na prąd ma skromniejszą komponentów ruchomych, które podlegają eksploatacji. Obsługa wspomnianego pojazdu ogranicza się nierzadko do przeglądu systemu zatrzymującego, resorowania oraz samego mechanizmu. Kierowcy przechodzą kursy z zakresu oszczędnej jazdy, aby jak najpełniej spożytkować dystans baterii.
Pomimo korzyści, implementacja floty elektrycznej potrzebuje nakładów w zaplecze zasilania oraz unowocześnienie zajezdni. Aglomeracje etapowo wymieniają starsze bryki na świeższe modele, sprawdzając rozmaite rozwiązania przechowywania mocy. Wprowadzenie napędu elektrycznego transportu publicznej pasuje w szerszą koncepcję zrównoważonego rozwoju przestrzeni aglomeracyjnej, w której spokój, czyste powietrze i wygoda pasażerów idą w duecie.